Και το εμβληματικό μοντγκόμερι και το peacoat κρύβουν απίστευτες ιστορίες από το παρελθόν. Παραμένουν δημοφιλή κλασικά στις γκαρνταρόμπες μας σήμερα, έχοντας επιβιώσει από δεκαετίες τάσεων και αλλαγών. Είναι μια σταθερά. Πολλά κομμάτια της ανδρικής ένδυσης γεννήθηκαν από τη στολή: τσίνος, μπουφάν πτήσης, μποτάκια ερήμου, για να αναφέρουμε μερικά. Πώς όμως άντεξαν το μοντγκόμερι και το peacoat, από στολή ενός νησιωτικού έθνους μέχρι παγκόσμια σταθερά της μόδας;
Τα ρούχα μας έχουν έναν μοναδικό τρόπο να μας φέρνουν κοντά, εκφράζοντας μια κοινή ταυτότητα που μας κάνει αναγνωρίσιμους σε φίλους και σε αντιπάλους. Η στολή έχει αυτή την ιδιότητα, ενώ εξυπηρετεί και πιο πρακτικούς σκοπούς. Το μοντγκόμερι υιοθετήθηκε από το Βασιλικό Ναυτικό τη δεκαετία του 1880 και σύντομα το φορούσαν ναύτες και αξιωματικοί, ένα ιδιαίτερο κομμάτι στολής που ένωνε τους ανθρώπους πέρα από τους βαθμούς τους, καθώς εμφανίζονταν και λειτουργούσαν ως ένα σώμα. Μέχρι το 1945 το μοντγκόμερι το φορούσαν και το Βασιλικό Ναυτικό και ο βρετανικός στρατός: ο στρατάρχης Μπέρναρντ Λο Μοντγκόμερι θεωρείται ο εμπνευστής αυτής της κίνησης.
Το μοντγκόμερι ήταν άνετο, φτιαγμένο από χοντρό μαλλί, με μεγάλη κουκούλα και τσέπες και το εμβληματικό κούμπωμα με σχοινί γιούτας και κουμπιά· όλα αυτά τα σχεδιαστικά στοιχεία εξυπηρετούσαν έναν σημαντικό σκοπό για αυτόν που το φορούσε. Η φαρδιά γραμμή επέτρεπε να φοριέται από κάτω άνετα ολόκληρη η στολή, μαζί με το σακάκι. Το χοντρό μαλλί προστάτευε από το κρύο ακόμη και στο κλίμα της Ανταρκτικής, και οι μεγάλες τσέπες και τα κουμπώματα ήταν εύκολα στον χειρισμό με γάντια.
Το peacoat μοιράστηκε σε μεγάλο βαθμό την ίδια κληρονομιά στολής με το μοντγκόμερι. Το εμβληματικό σταυρωτό peacoat με τα μεγάλα πέτα έχει ασαφή αρχή, με αρκετές πιθανές καταγωγές που φτάνουν γύρω στη δεκαετία του 1720. Και εδώ το παρελθόν του παλτού είναι ναυτικό: Ολλανδοί, Βρετανοί και Αμερικανοί ναυτικοί φορούσαν το peacoat καθ' όλη τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα. Οι ναυτικοί που ανέβαιναν στους βαθμούς περνούσαν στο παλτό «bridge», μια πιο μακριά εκδοχή του κλασικού, πιο κοντού peacoat. Αυτό το φορούσαν αποκλειστικά οι αξιωματικοί, με επωμίδες. Η ταυτότητα παίζει ξανά τον ρόλο της σε αυτό το στοιχείο της στολής, όμως σε αντίθεση με το μοντγκόμερι, εδώ δεν επρόκειτο για καθολικό ρούχο αλλά για τρόπο να δείξει κανείς τη θέση του, φέρνοντας τους ανθρώπους κοντά με διαφορετικό τρόπο.
Το μοντγκόμερι και το peacoat έγιναν γρήγορα σύμβολα σταθερότητας, άρνησης να υποχωρήσει κανείς μπροστά στην κυριολεκτική και στη μεταφορική καταιγίδα. Αυτό σήμαινε πολλά για τους καταναλωτές μιας αβέβαιης μεταπολεμικής Βρετανίας, και αναμφίβολα σημαίνει πολλά και για τους ανθρώπους σήμερα, καθώς αντιμετωπίζουμε νέες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή και ο αντίκτυπος της μόδας σε αυτήν. Ψάχνουμε ρούχα φτιαγμένα για να αντέχουν, από μελετημένα υφάσματα, σε γραμμή και χρώμα που δεν θα βγουν από τη μόδα, ώστε να γίνουν σταθερό κομμάτι της γκαρνταρόμπας μας, αξιόπιστα ανεξάρτητα από τις τάσεις.
Τα δικά μας μοντγκόμερι και peacoat ενσαρκώνουν ακριβώς αυτό. Πρακτικά και ευέλικτα αλλά, πάνω απ' όλα, εξακολουθούν να φέρνουν τους ανθρώπους κοντά, από ένα νησιωτικό έθνος σε όλο τον κόσμο.
